Total countdown: nog twee en een halve week..!
Door: Antonie
Blijf op de hoogte en volg Antonie
19 Juli 2007 | Nederland, Genemuiden
In opdracht van trouwe lezers weer een berichtje voor de total countdown: het aftellen naar het moment dat de grote blauwe vogel zijn vleugels uitslaat om mij over de halve wereld te tillen.
Een moment waar ik dag en nacht steeds meer naar uitkijk. Een moment wat ik tegelijkertijd vrees. Een moment waarop ik waarschijnlijk denk: “Nu gaat het toch allemaal echt een beetje beginnen”. Maar voor het allemaal begint zal er nog aardig wat water door de spreekwoordelijke zee stromen, en misschien wordt er ook wel wat naartoe gedragen.
Wat is er ondertussen gebeurd? Voor het oog weinig zichtbare dingen, maar alles is wel ongeveer op zn rijtje gezet. De allerbelangrijkste mijlpaal is het boeken van de vervolgvlucht geweest. Als alles goed gaat, zal mijn reis er in hoofdlijnen zo uit zien:
Maandag 6 augustus stijgt er om 21:00 uur een vliegtuig op van KLM, met mij aan boord. Die zal me naar Jakarta brengen, waar ik om 16:55 plaatselijke tijd hoop te landen. Bij jullie i s het dan 11.55.Vervolgens stap ik over naar een vliegtuig van Garuda, die me om 21:40 uur komt ophalen en naar Jayapura, de hoofdstad van Papua brengt. Daar ben ik dan op woensdagochtend om 07:10 plaatselijke tijd. In Nederland is het dan woensdagochtend 00:10.
Je zult nu denken: hij maakt een rekenfout. Hij vergist zich twee uur, omdat het in Jakarta 5 uur tijdsverschil was, en in Jayapura 7. Nee, dat heeft te maken met de 3 tijdzones waarin Indonesië is opgedeeld.
En om je een indruk te geven van de enorme afstand: Hemelsbreed, dus een rechte lijn trekkend tussen Schiphol en Sentani Airport levert een afstand op van maar liefst 13.137 kilometer.
Tot zover de reis. Over naar een ander onderwerp: reisgenoten. Ongetwijfeld zul je hier de komende tijd wat vaker andere namen zien verschijnen. Toen ik in september vorig jaar begonnen ben met het een en ander had ik een reis in gedachten die ik alleen ging maken. Alleen naar het land toe, alleen een project doen, en alleen weer terug. Echter, op de zendingsdag van 16 juni jongstleden heb ik kennis gemaakt met de twee nieuwe juffen voor de Nederlandse school voor zendingskinderen van de ZGG. Zij vertrekken tien dagen na mij om voor minimaal een jaar werkzaam te zijn op de school. Daarnaast heeft Oikonomos een extra vrijwilliger aangenomen voor een half jaar, die een boekhoudkundig systeem zal opzetten voor een ander project van Oikonomos. Hij vertrekt de komende week, en gaat iets eerder weer weg.
Waarom vertel ik dit? Kijk, uiteraard snap ik dat je daar naartoe gaat voor een project. Dat je je 200% inzet om er iets moois van te maken. Maar een mens heeft nou eenmaal een beetje ontspanning nodig. Daarom kan het zijn dat u op een gegeven moment de groeten van mij krijgt van de Puncak Trikora, de beruchte Wilhelminatop, op 4750 meter hoogte. Ik noem maar iets geks. Of een bezoek aan andere zendingsgemeenten. Daar zullen dan foto’s gemaakt worden, maar op die foto’s staan nog wat andere blanke jongemensen. Dan hoef ik niet meer uit te leggen dat dat collega’s zijn enzo, dat snapt u dan allemaal al.
En nu serieus: Inderdaad, ik heb het gevoel dat het beter is zo. Kijk, op stage gaan in het buitenland is gaaf. Zonder twijfel. Maar om alles alleen uit te vinden en om dan je gang te gaan in een land met alleen maar doorgewinterde rotten in het vak, is een totaal ander ding. Daarom ben ik echt ontzettend blij dat ik reisgenoten heb gekregen, die allemaal aan het begin staan. Dan kun je je af en toe een beetje verschuilen. Dan hoef je niet altijd alleen in de wind te fietsen. Dan kun je afspreken om om beurten te koken.
Maar goed. Voor het zover is moet ik nog wel het een en ander doen. Ik ga maar weer es verder. Voordat ik het vergeet: nog een prettige vakantie. Mocht ik u of jou niet meer zien voor de grote reis, dan wens ik u/jou alle goeds.
Selamat Jalan!
Een moment waar ik dag en nacht steeds meer naar uitkijk. Een moment wat ik tegelijkertijd vrees. Een moment waarop ik waarschijnlijk denk: “Nu gaat het toch allemaal echt een beetje beginnen”. Maar voor het allemaal begint zal er nog aardig wat water door de spreekwoordelijke zee stromen, en misschien wordt er ook wel wat naartoe gedragen.
Wat is er ondertussen gebeurd? Voor het oog weinig zichtbare dingen, maar alles is wel ongeveer op zn rijtje gezet. De allerbelangrijkste mijlpaal is het boeken van de vervolgvlucht geweest. Als alles goed gaat, zal mijn reis er in hoofdlijnen zo uit zien:
Maandag 6 augustus stijgt er om 21:00 uur een vliegtuig op van KLM, met mij aan boord. Die zal me naar Jakarta brengen, waar ik om 16:55 plaatselijke tijd hoop te landen. Bij jullie i s het dan 11.55.Vervolgens stap ik over naar een vliegtuig van Garuda, die me om 21:40 uur komt ophalen en naar Jayapura, de hoofdstad van Papua brengt. Daar ben ik dan op woensdagochtend om 07:10 plaatselijke tijd. In Nederland is het dan woensdagochtend 00:10.
Je zult nu denken: hij maakt een rekenfout. Hij vergist zich twee uur, omdat het in Jakarta 5 uur tijdsverschil was, en in Jayapura 7. Nee, dat heeft te maken met de 3 tijdzones waarin Indonesië is opgedeeld.
En om je een indruk te geven van de enorme afstand: Hemelsbreed, dus een rechte lijn trekkend tussen Schiphol en Sentani Airport levert een afstand op van maar liefst 13.137 kilometer.
Tot zover de reis. Over naar een ander onderwerp: reisgenoten. Ongetwijfeld zul je hier de komende tijd wat vaker andere namen zien verschijnen. Toen ik in september vorig jaar begonnen ben met het een en ander had ik een reis in gedachten die ik alleen ging maken. Alleen naar het land toe, alleen een project doen, en alleen weer terug. Echter, op de zendingsdag van 16 juni jongstleden heb ik kennis gemaakt met de twee nieuwe juffen voor de Nederlandse school voor zendingskinderen van de ZGG. Zij vertrekken tien dagen na mij om voor minimaal een jaar werkzaam te zijn op de school. Daarnaast heeft Oikonomos een extra vrijwilliger aangenomen voor een half jaar, die een boekhoudkundig systeem zal opzetten voor een ander project van Oikonomos. Hij vertrekt de komende week, en gaat iets eerder weer weg.
Waarom vertel ik dit? Kijk, uiteraard snap ik dat je daar naartoe gaat voor een project. Dat je je 200% inzet om er iets moois van te maken. Maar een mens heeft nou eenmaal een beetje ontspanning nodig. Daarom kan het zijn dat u op een gegeven moment de groeten van mij krijgt van de Puncak Trikora, de beruchte Wilhelminatop, op 4750 meter hoogte. Ik noem maar iets geks. Of een bezoek aan andere zendingsgemeenten. Daar zullen dan foto’s gemaakt worden, maar op die foto’s staan nog wat andere blanke jongemensen. Dan hoef ik niet meer uit te leggen dat dat collega’s zijn enzo, dat snapt u dan allemaal al.
En nu serieus: Inderdaad, ik heb het gevoel dat het beter is zo. Kijk, op stage gaan in het buitenland is gaaf. Zonder twijfel. Maar om alles alleen uit te vinden en om dan je gang te gaan in een land met alleen maar doorgewinterde rotten in het vak, is een totaal ander ding. Daarom ben ik echt ontzettend blij dat ik reisgenoten heb gekregen, die allemaal aan het begin staan. Dan kun je je af en toe een beetje verschuilen. Dan hoef je niet altijd alleen in de wind te fietsen. Dan kun je afspreken om om beurten te koken.
Maar goed. Voor het zover is moet ik nog wel het een en ander doen. Ik ga maar weer es verder. Voordat ik het vergeet: nog een prettige vakantie. Mocht ik u of jou niet meer zien voor de grote reis, dan wens ik u/jou alle goeds.
Selamat Jalan!
-
20 Juli 2007 - 12:25
Danielle:
Ej kerel,
Als ik het allemaal zo zit te lezen dan krijg ik stiekum ook wel kriebels hoor om lekker weg te gaan...
Maar ik wens jou nog een paar hele goede en gezegende voorbereidingen toe!!
Ik hoop dat je over Gods grootheid en Liefde mag getuigen!!
God zal altijd aan je zijde staan,
Liefs daan -
24 Juli 2007 - 11:15
Willemien:
Hoi Antonie,
Volgens mij staat je koffer al startklaar?! Denk aan je kilo's hè!
Groet,
Willemien -
24 Juli 2007 - 20:56
Willem Visscher:
Beste jongen,
Het gaat je goed. Wij hopen aan jou te blijven denken.
Wij groeten u namens ons allen,
Willem en Lucherdien -
25 Juli 2007 - 14:47
Gerrieke:
Zo zeg wat zie ik nu in het kerkblad? Het is nog al geen eind!
Nou wij zullen je vanaf hier blijven volgen!
Veel plezier bij het aftellen tot 6 aug!
Groetjes Dirk, Gerrieke en Gerjan Roeten -
30 Juli 2007 - 14:35
Jan Van Wendel:
Nou, dat is een hele onderneming Antonie.
Ik kan me voorstellen dat dit een uitdaging voor jou is.
Het is prachtig om mensen wat te leren.
Je kunt vanuit het "rijke" westen die eenvoudige mensen iets leren, maar het kan andersom ook.
Ik ben zeer benieuwd naar jou ervaringen daar, en zal jou e-mails lezen.
Wij wensen jou veel sterkte en kracht toe in deze mooie job.
Groeten,
Fam J. van Wendel -
07 Augustus 2007 - 13:05
Gerdien:
Heej Antonie,
Als het goed is heb je net een sms-je gekregen hoe het daar is enzo en dat het hier goed gaat. Maar ik betwijfel of dat aangekomen is, want ik betaalde m'n standaardtarief in plaats van een rib uit m'n lijf...
Maar alle gekheid op een stokje, nadat jij gisteravond tax-free mocht gaan shoppen, weet jij natuurlijk niet wat wij allemaal gedaan hebben. Nou, we hebben met 'de poelies' (Wim, Annemieke, Arend en Arjan) koffie gedronken in dat zelfde restaurant waar we ook gegeten hebben. Vervolgens kwamen we er dus achter dat we na 8 uur niet meer op het panoramaterras konden, dus hebben we een andere weg gezocht die wel toegang tot het terras gaf. Achteraf best logisch dat dat niet kon...
Om 5 voor 9 belde Bert Boll Harm op. Hij volgde de vliegtuigen via een webcam op een site. Aan de hand daarvan wisten we dus voor 99% zeker dat jij in een héél groot vliegtuig zat wat om ong. kwart over 9 de lucht in ging.
Toen dat schouwspel achter de rug was, zijn we naar huis gegaan, waar we om 11 uur aan kwamen... Toen dus maar snel naar bed.
Zo, nu ben je weer een beetje op de hoogte van wat we gedaan hebben nadat jij door de douane bent gegaan...
O ja, de groeten van de hele familie hier (vul zelf maar in wie allemaal, maakt niet uit hoeveel want ze denken toch wel aan je ;)).
Groetjes, Gerdien -
07 Augustus 2007 - 16:49
Bert & Josien Boll:
Hé b-berend,
We hebben gisteravond via www.geluidshinder.nl het vertrek van je vliegtuig op afstand meegemaakt. Wel wat vertraging, maar volgens je grote broer lag dat aan enig overgewicht bij één van de passagiers.
Van Harm gehoord dat je inmiddels de tussenlanding achter de rug hebt.
Zelf geen last gehad van vliegangst of hartkloppingen :)?
We hopen je regelmatig met berichtgeving te bestoken.
NB: moeten we nu met daagje uit wachten tot je terug bent of mogen we zonder jou?
Hartelijke groeten,
De bolletjes
Reageer op dit reisverslag
Je kunt nu ook Smileys gebruiken. Via de toolbar, toetsenbord of door eerst : te typen en dan een woord bijvoorbeeld :smiley
