Tja, daar zit je dan weer...
Door: Antonie
Blijf op de hoogte en volg Antonie
29 Augustus 2007 | Indonesië, Sentani
...om een nieuw verhaal te schrijven op een nieuwe plaats. Ik ben verhuisd. Dat ging nogal rap. De verhuisvrachtwagen hoefde maar 1 deurtje verder te zijn.
Je vraagt je natuurlijk al lang een keer af: Hoe gaat dat nou, wonen in Sentani? Hoe woont ‘ie dan eigenlijk? Ik moet zeggen dat ik op dit moment de trotse bewoner ben van een riante villa, die ik eigenlijk morgen al weer af moet staan. Maar morgen is nog ver weg... Ach nee hoor, mn kleine huisje is ook gezellig, van alle gemakken voorzien, maar klein. Gewoon een huisje om een echtpaar in te droppen die niet zo kieskeurig zijn. Welja, de mieren lopen over het aanrecht, maar een doekje erover en alles is weer schoon. Grote koelkast, een eettafel met 6 stoelen, hoezo weet ik ook niet, als je maar met z’n tweeën bent...
Nee dan de woning waar ik nu zit... ‘k Ben er eens doorgewandeld. Een grote zaal van een keuken, een gezellige zithoek, een eethoek, een boekenkast vol met Engelse literatuur. Verder een grote slaapkamer, twee kleine, waarvan één met een stapelbed, en een douche met wc. Gewoon praktisch, overal plavuizen op de vloer, een paar vloerkleedjes, een kalender van 2006 aan de wand en overal grote ventilatoren aan het plafond.
Tja, inderdaad... daar zit je dan met je goede gedrag. Het is schoon, elke dag wordt er geveegd, twee keer per week gedweild, de afwas mag blijven staan, omdat orang cuci (de schoonmakers) er wel weg mee weten. Kortom: een leven als een prins.
Om je een bewijs te geven van mijn voortgang van Bahasa Indonesia:
Saya tinggal di rumah Worldteam yang satu. Di sini selalu bersih dan tinggal bagus. Munkin saya tinggal di sini selalu satu hari, tetapi saya tidak tahu, karena saya tidak tahu orang perbaiki membereskan rumah dua besok. Sesuda orang perbaiki menyelesaikan kamar kecil dan kamar mandi, saya kembali di rumah dua.
Ondertiteling: Ik woon in het huis van Worldteam, de eerste. Hier is het schoon, en goed toeven. Misschien woon ik hier voor één dag, maar ik weet het niet, omdat ik niet weet of de onderhoudsman morgen huis twee afgewerkt heeft. Nadat de onderhoudsman de badkamer en de wc heeft afgewerkt, keer ik terug naar huis 2.
En wat doet ‘ie weer de hele dag? Nou, ontzettend veel. Gisteren en eergisteren ben ik alléén maar bezig geweest om vluchten voor barang barang van Oikonomos te regelen. Tjah, dat is wat, als je buizen bestelt van 4 meter, en ze kunnen niet naar Wamena, met de normale vluchten. Dan moet je je heil zoeken bij een organisatie die vliegt met een groot vliegtuig. Voor de kenners en speciaal de poelies: Jullie weten vast nog wel dat dat grote lompe vliegtuig van de Blue Angels, de Fat Albert, twee jaar geleden in Nederland was. Die Hercules C130. Nou, daarmee wilde ik alles laten versturen. Maar wie vliegt met een Hercules? Juist, de Indonesische luchtmacht. Normaal zou het kunnen, om als burger wat dingetjes mee te laten nemen, als ze bijvoorbeeld een testvlucht maken naar Wamena.
Om twee dagen samen te vatten in slechts dertig woorden: Door het grote tekort aan vliegtuigen en de grote voorraden aan te vervoeren materiaal, is het moeilijk, dan wel onmogelijk om op korte termijn vluchten te boeken voor cargo. Voor bagage.
Ik heb twee dingen geleerd, de afgelopen dagen. Als indonesiërs iets direct beloven, komen er ontzettend veel problemen. Maar zo gauw iets is afgerekend en getekend, mag je hopen dat het ook uiteindelijk goed gaat komen. Een conclusie: Zo gauw ze iets beloven, afrekenen. Ook al geprobeerd, maar dan beginnen de problemen...
Vanavond ga ik toch maar weer es zelf koken. Al dat eten buiten de deur is ook nergens goed voor. Maar wel lekker... Wat eet ik? Macaronischelpjes met lekkere saus en groenten, en pudding toe..
Goed, ik ga aan het leren. Zometeen komt mijn taalleraar, en dan moet ik weer aan de bak.
Selamat bekerja! Ja dank je...
Je vraagt je natuurlijk al lang een keer af: Hoe gaat dat nou, wonen in Sentani? Hoe woont ‘ie dan eigenlijk? Ik moet zeggen dat ik op dit moment de trotse bewoner ben van een riante villa, die ik eigenlijk morgen al weer af moet staan. Maar morgen is nog ver weg... Ach nee hoor, mn kleine huisje is ook gezellig, van alle gemakken voorzien, maar klein. Gewoon een huisje om een echtpaar in te droppen die niet zo kieskeurig zijn. Welja, de mieren lopen over het aanrecht, maar een doekje erover en alles is weer schoon. Grote koelkast, een eettafel met 6 stoelen, hoezo weet ik ook niet, als je maar met z’n tweeën bent...
Nee dan de woning waar ik nu zit... ‘k Ben er eens doorgewandeld. Een grote zaal van een keuken, een gezellige zithoek, een eethoek, een boekenkast vol met Engelse literatuur. Verder een grote slaapkamer, twee kleine, waarvan één met een stapelbed, en een douche met wc. Gewoon praktisch, overal plavuizen op de vloer, een paar vloerkleedjes, een kalender van 2006 aan de wand en overal grote ventilatoren aan het plafond.
Tja, inderdaad... daar zit je dan met je goede gedrag. Het is schoon, elke dag wordt er geveegd, twee keer per week gedweild, de afwas mag blijven staan, omdat orang cuci (de schoonmakers) er wel weg mee weten. Kortom: een leven als een prins.
Om je een bewijs te geven van mijn voortgang van Bahasa Indonesia:
Saya tinggal di rumah Worldteam yang satu. Di sini selalu bersih dan tinggal bagus. Munkin saya tinggal di sini selalu satu hari, tetapi saya tidak tahu, karena saya tidak tahu orang perbaiki membereskan rumah dua besok. Sesuda orang perbaiki menyelesaikan kamar kecil dan kamar mandi, saya kembali di rumah dua.
Ondertiteling: Ik woon in het huis van Worldteam, de eerste. Hier is het schoon, en goed toeven. Misschien woon ik hier voor één dag, maar ik weet het niet, omdat ik niet weet of de onderhoudsman morgen huis twee afgewerkt heeft. Nadat de onderhoudsman de badkamer en de wc heeft afgewerkt, keer ik terug naar huis 2.
En wat doet ‘ie weer de hele dag? Nou, ontzettend veel. Gisteren en eergisteren ben ik alléén maar bezig geweest om vluchten voor barang barang van Oikonomos te regelen. Tjah, dat is wat, als je buizen bestelt van 4 meter, en ze kunnen niet naar Wamena, met de normale vluchten. Dan moet je je heil zoeken bij een organisatie die vliegt met een groot vliegtuig. Voor de kenners en speciaal de poelies: Jullie weten vast nog wel dat dat grote lompe vliegtuig van de Blue Angels, de Fat Albert, twee jaar geleden in Nederland was. Die Hercules C130. Nou, daarmee wilde ik alles laten versturen. Maar wie vliegt met een Hercules? Juist, de Indonesische luchtmacht. Normaal zou het kunnen, om als burger wat dingetjes mee te laten nemen, als ze bijvoorbeeld een testvlucht maken naar Wamena.
Om twee dagen samen te vatten in slechts dertig woorden: Door het grote tekort aan vliegtuigen en de grote voorraden aan te vervoeren materiaal, is het moeilijk, dan wel onmogelijk om op korte termijn vluchten te boeken voor cargo. Voor bagage.
Ik heb twee dingen geleerd, de afgelopen dagen. Als indonesiërs iets direct beloven, komen er ontzettend veel problemen. Maar zo gauw iets is afgerekend en getekend, mag je hopen dat het ook uiteindelijk goed gaat komen. Een conclusie: Zo gauw ze iets beloven, afrekenen. Ook al geprobeerd, maar dan beginnen de problemen...
Vanavond ga ik toch maar weer es zelf koken. Al dat eten buiten de deur is ook nergens goed voor. Maar wel lekker... Wat eet ik? Macaronischelpjes met lekkere saus en groenten, en pudding toe..
Goed, ik ga aan het leren. Zometeen komt mijn taalleraar, en dan moet ik weer aan de bak.
Selamat bekerja! Ja dank je...
-
29 Augustus 2007 - 16:18
Jbrouwerbakker:
Hallo Antonie,
Wat spannend allemaal als je dat zo leest! koken kun je vast wel, wat je moeder maakte van die lekker tulband.
dat was een heerlijke cace, waarvan de opbrengst voor de kerkbouw was!!
We wensen jou daar een goede tijd toe.
Hartelijk groeten!
Arend en Johanna Brouwer
Kl. Fuitestraat 35
genemuiden -
29 Augustus 2007 - 19:35
Mirelle:
Selamat siang Antonie,
Apa kabar?
Leuk dat je tijdelijk in zo'n groot huis mag wonen. Maar het kleine heeft toch zeker ook wel iets.
Het regelen van iets is in elke cultuur weer anders. En niet altijd even precies als in de westerse wereld. Maar je leert er altijd wel iets van. Het is in iedergeval goed voor de taal. Je kunt al goed indonesisch. Denk je ook al in het indonesisch.
Veel succes met alle regelzaken. Semoga selamat dan panjang umur.
Hartelijke groet,
Mirelle Beens -
29 Augustus 2007 - 21:20
Gertrude Brouwer:
Ha Antonie,
via Jacoba Vis (de zus van Mieneke) kreeg ik de tip om eens op jouw website te kijken. Echt mooi om te lezen wat je daar allemaal doet! Je spreekt zo te lezen al een aardig mondje Indonees. Alleen het woordje rumah herken ik en dat is het dan.
Nou, nog veel succes en de hartelijke groeten uit het Genemuidense,
Gertrude Brouwer -
31 Augustus 2007 - 10:31
Gerdien:
Heej Antonie...
Zo... Je Indonesisch gaat echt snel!! Geweldig. Af en toe schrijf ik een paar dingen op, maar ik onthou alleen kakak lakilaki... Mail me nog maar es een keer de grammatica enzo. Ik had al een paar dagen niet op je weblog gekeken, want het drukke leven is weer begonnen, maar vandaag hebben we weer es vrij:)
Hoe is het met de zoete aardappelen? Wat erg lekker is, is zoete aardappelen gemixt met wortels of heb je die daar niet? We hebben dat namelijk ook in Schotland gehad. Héérlijk...
Wil je binnenkort weer een paar foto's op de weblog zetten? Ik ga weer es stoppen, want ik moet vandaag officieel leren en ik mag geen 'vakken vullen bij de albert hein' (oftewel werken) dus ik denk dat niks doen daar ook onder valt;)
Groetjes vanuit het bijna herfst-achtige Genemuiden
Liefs, Gerdien
Reageer op dit reisverslag
Je kunt nu ook Smileys gebruiken. Via de toolbar, toetsenbord of door eerst : te typen en dan een woord bijvoorbeeld :smiley
