Wat een reis...
Door: Antonie
Blijf op de hoogte en volg Antonie
08 Augustus 2007 | Indonesië, Sentani
Familie, vrienden, bekenden en belangstellenden,
Het is dan toch eindelijk zover. Vanuit een klam, maar ontzettend mooi land een eerste bericht.
Het verliep allemaal niet erg vlekkeloos, die reis. Vanuit de berichten die ik in Maleisie stuurde en de wederwaardigheden op Jakarta Soekarno Hatta bleek een totale vertraging van 2 uur op te leveren. Om u en jullie de meeste ellende te besparen een heel kort overzicht van de reis.
Maandagavond zat ik redelijk op tijd in de grote Boeing 747, die mij via Kuala Lumpur in Jakarta zou brengen. Nadat de deuren gesloten waren, werd er het volgende bericht omgeroepen: “ Is er iemand met een medische achtergrond aanboord? Maak uzelf dan bekend”. Wat bleek later? Er was een passagier met vliegangst, die van boord werd verwijderd. Ook de bagage van de persoon moest natuurlijk uit het vliegtuig, en waarschijnlijk hebben de webcamkijkers dat kunnen zien. Maar dat was nog niet het enige. Nadat we nog maar vertrokken waren van de gate, stopte het vliegtuig abrupt. Er bleek een passagier te zijn met een epileptische aanval. Om een lang verhaal kort te maken: terug naar de gate, medisch personeel in het vliegtuig, papieren invullen, om vervolgens tot de conclusie te komen dat de patient mee kan naar Kuala Lumpur.
Aangekomen in Kuala Lumpur moesten we even wachten zodat het vliegtuig bijgetankt kon worden. Vervolgens kwamen we in Jakarta, een tochtje van twee uur. Daarover het volgende verhaal van een vriendelijke Maleier:
Mijn stoel was 40C. Twee plaatsen bij het raam vandaan. Nou zitten er ook van die luikjes in dat raam, die je dicht moet doen als het personeel erom vraagt. Er kwam een Maleier binnen, en ging naast mij bij het raam zitten. Met het luikje dicht. Ik denk eerst: wat is dat voor goochem, zeker egoistisch ofzo. Wel betalen voor een plek bij het raam, maar anderen er niet van laten genieten. Net voor we bij de startbaan aankwamen vroeg ik: “Please could you open your window? I like to see what’s going on there outside, because it’s my first flight. I know you have booked for that view, but I even know you want to do me a favour.” Tot mijn stomme verbazing zei hij: “When you want, we can change places after take off.” Ik mocht gewoon op zijn plaats zitten! Bij het raam! Zelfs de landing op Jakarta, het begin van mijn droom! Geweldig, wat een trip! En wat een ontzettend goede les, om niet maarzo iets kwaads van iemand te denken.
Vervolgens heb ik een uur of vier zitten wachten op mijn vervolgvlucht naar Jayapura, waar ik vanmorgen om 8:00 landde. In Nederlandse begrippen: Woensdagmorgen 1:00.
Aangekomen in Jayapura ontmoette ik daar de projectbegeleider en Jan-Kees, mijn collega.
Ik had een hele dag voor me. Een dag waarin we een en ander hebben klaargemaakt bij de Immigratiedienst, omdat aan mijn verblijf hier een werkvergunning vasthangt. Vervolgens zijn we bij een aantal mensen langs geweest, waar ik mee samenwerk, om kennis te maken.
Om 16:00 was ik moe. Tijd voor een verfrissende duik in het zwembad. En wat voor zwembad! Twee duikplanken, een glijbaan, douches, wc’s. En dat allemaal gratis en voor niets voor zendingswerkers die even in Sentani blijven voor vakantie, of andere redenen. Dus ook voor ons. En dat heeft dat zwembad geweten!
Vanavond gegeten in een rumah makan, een restaurant. Goed eten voor wènig.
Je kunt je voorstellen dat na een trip van twee dagen en een hele dag trekken door de buurt de batterij een beetje leeg is. Tijd om naar bed te gaan, want om 8:00 staat de taalleraar voor de deur, die ons een potje Bahasa Indonesia komt brengen..
Tot slot: Een hartelijke groet vanuit een onvoorstelbaar mooi, rommelig, bergachtig, klam, vruchtbaar, groen, naar benzinedamp, uitlaatgassen en kreteksigarettenrook ruikend land, een land waar u de komende tijd ongetwijfeld foto’s van gaat zien.
Sampai Jumpa! (tot de volgende keer)
Het is dan toch eindelijk zover. Vanuit een klam, maar ontzettend mooi land een eerste bericht.
Het verliep allemaal niet erg vlekkeloos, die reis. Vanuit de berichten die ik in Maleisie stuurde en de wederwaardigheden op Jakarta Soekarno Hatta bleek een totale vertraging van 2 uur op te leveren. Om u en jullie de meeste ellende te besparen een heel kort overzicht van de reis.
Maandagavond zat ik redelijk op tijd in de grote Boeing 747, die mij via Kuala Lumpur in Jakarta zou brengen. Nadat de deuren gesloten waren, werd er het volgende bericht omgeroepen: “ Is er iemand met een medische achtergrond aanboord? Maak uzelf dan bekend”. Wat bleek later? Er was een passagier met vliegangst, die van boord werd verwijderd. Ook de bagage van de persoon moest natuurlijk uit het vliegtuig, en waarschijnlijk hebben de webcamkijkers dat kunnen zien. Maar dat was nog niet het enige. Nadat we nog maar vertrokken waren van de gate, stopte het vliegtuig abrupt. Er bleek een passagier te zijn met een epileptische aanval. Om een lang verhaal kort te maken: terug naar de gate, medisch personeel in het vliegtuig, papieren invullen, om vervolgens tot de conclusie te komen dat de patient mee kan naar Kuala Lumpur.
Aangekomen in Kuala Lumpur moesten we even wachten zodat het vliegtuig bijgetankt kon worden. Vervolgens kwamen we in Jakarta, een tochtje van twee uur. Daarover het volgende verhaal van een vriendelijke Maleier:
Mijn stoel was 40C. Twee plaatsen bij het raam vandaan. Nou zitten er ook van die luikjes in dat raam, die je dicht moet doen als het personeel erom vraagt. Er kwam een Maleier binnen, en ging naast mij bij het raam zitten. Met het luikje dicht. Ik denk eerst: wat is dat voor goochem, zeker egoistisch ofzo. Wel betalen voor een plek bij het raam, maar anderen er niet van laten genieten. Net voor we bij de startbaan aankwamen vroeg ik: “Please could you open your window? I like to see what’s going on there outside, because it’s my first flight. I know you have booked for that view, but I even know you want to do me a favour.” Tot mijn stomme verbazing zei hij: “When you want, we can change places after take off.” Ik mocht gewoon op zijn plaats zitten! Bij het raam! Zelfs de landing op Jakarta, het begin van mijn droom! Geweldig, wat een trip! En wat een ontzettend goede les, om niet maarzo iets kwaads van iemand te denken.
Vervolgens heb ik een uur of vier zitten wachten op mijn vervolgvlucht naar Jayapura, waar ik vanmorgen om 8:00 landde. In Nederlandse begrippen: Woensdagmorgen 1:00.
Aangekomen in Jayapura ontmoette ik daar de projectbegeleider en Jan-Kees, mijn collega.
Ik had een hele dag voor me. Een dag waarin we een en ander hebben klaargemaakt bij de Immigratiedienst, omdat aan mijn verblijf hier een werkvergunning vasthangt. Vervolgens zijn we bij een aantal mensen langs geweest, waar ik mee samenwerk, om kennis te maken.
Om 16:00 was ik moe. Tijd voor een verfrissende duik in het zwembad. En wat voor zwembad! Twee duikplanken, een glijbaan, douches, wc’s. En dat allemaal gratis en voor niets voor zendingswerkers die even in Sentani blijven voor vakantie, of andere redenen. Dus ook voor ons. En dat heeft dat zwembad geweten!
Vanavond gegeten in een rumah makan, een restaurant. Goed eten voor wènig.
Je kunt je voorstellen dat na een trip van twee dagen en een hele dag trekken door de buurt de batterij een beetje leeg is. Tijd om naar bed te gaan, want om 8:00 staat de taalleraar voor de deur, die ons een potje Bahasa Indonesia komt brengen..
Tot slot: Een hartelijke groet vanuit een onvoorstelbaar mooi, rommelig, bergachtig, klam, vruchtbaar, groen, naar benzinedamp, uitlaatgassen en kreteksigarettenrook ruikend land, een land waar u de komende tijd ongetwijfeld foto’s van gaat zien.
Sampai Jumpa! (tot de volgende keer)
-
08 Augustus 2007 - 15:30
Mieneke:
Wat een reis zeg! Dan weet ik vast wat me te wachten staat volgende week... Nog 8 dagen!
Groet! -
08 Augustus 2007 - 15:39
AJ:
Dan vrees ik dat we naar het verkeerde vliegtuig hebben gezwaaid!! maar even goed gemeend! mooi dat je er bent!
h. grt,
Arjan -
08 Augustus 2007 - 16:49
Bert & Josien:
Hé Antonie,
Fijn dat je goed aangekomen bent, 't was me nogal een reis (Harm had al wat verteld over vliegangst & medische problemen).
Dat zwembad: zit daar nu nog water in??
We hopen dat je je Gaellemuniger tael niet verleerd door dat gehakketak in het indonesisch. Leren ze je daar ook nog een indonesische pot koken?
Nog geen hoofdpijn van die vele indrukken in zo'n korte tijd?
Zo te lezen moet het echt geweldig zijn.
Veel sterkte bij het aanleren van die taal (het te lezen lijkt me al moeilijk genoeg).
Groeten vanuit een bewolkt Genemuiden,
de bollino's -
08 Augustus 2007 - 16:53
Siemen En Aria:
Gelukkig dat je behouden bent aangekomen. We gaan je berichten zeker volgen! Succes...
Groeten uit Dordrecht -
08 Augustus 2007 - 18:03
Gerdien:
Heej Antonie,
Zo, je bent in ieder geval net op tijd in Papua, want er is net een aardbeving geweest op Java. Het epicentrum lag 110 km. bij Jakarta vandaan. Verder is de kracht 7,4 op de schaal van Richter. Behoorlijk zwaar dus!! (Voor verdere info kijk op www.refdag.nl)
Indonesië is dus niet echt een land voor mij wat betreft de temperaturen. Verstandig dat je met het zwembad kennis hebt gemaakt. Zul je vast nog wel vaker doen. En, is het daar een beetje voor mekaar? Nog geen kakkerlakken ontdekt?
Welterusten in ieder geval...
Groeten,
oen zussien ;) -
08 Augustus 2007 - 18:10
Janita:
Ey wegbaner!
Geweldig om je ervaring te lezen. Via Mieneke kreeg ik deze site, dus ben weer helemaal op de hoogte! Heerlijk dat zwembad, maak het alvast klaar voor volgende week zaterdag...dan ben ik er ook!
Succes met je taalstudie, maar zo te horen heb je thuis al aardig geoefend!
Groetjes!! -
08 Augustus 2007 - 18:38
Albert En Gera:
Dat was een goed begin joh;) gelukkig ben je zelf goed overgekomen!!we zijn wel erg benieuwd naar de foto's hoor!
groetjes Albert en Gera -
08 Augustus 2007 - 18:53
Gera:
Anthonie, wat is je adres daar???
tis wel heel saai als je een ahlf jaar lang geen post krijg hé!!dus geef je adres maar door;)
gr Gera -
08 Augustus 2007 - 20:16
Pa En Ma:
Dag Antonie,
Wij mailen je nog wel. Nu even een kort bericht. Oom Jan en tante Gerry zijn hier om even te horen hoe het je vergaat. Ze hebben je verhaal gelezen. Ze hopen dat het je daar goed zal gaan. Oom Jan zal je missen op de zang, zegt hij. Tante Gerry en kinderen volgen je op je weblog.
Hartelijke groeten van ons allen.
De mensen die niet van je weblog kennis kunnen nemen, stellen wij wel op een andere manier op de hoogte.
Veel liefs,
Pa en ma -
08 Augustus 2007 - 20:37
Harm & Klaasje:
Hee Antonie,
Fijn om te lezen dat je goed aangekomen bent! Onvoorstelbaar zeg, wat een lange reis... we hopen dat je lekker slaapt zodat je er morgen volop tegenaan kunt. Succes met het Bahasa Indonesia!
Groeten,
Harm, Klaasje en een xxx van Wouter -
08 Augustus 2007 - 20:39
Oarnte:
Hey Antonie,
gewaldig om te horen dat je goed bent aangekomen!! Wij zwaaien naar het grootste vliegtuig die we weg zagen vliegen (was om kwart over 9) maar jij zult dan wel later weggegaan zijn.
Veel Suc6 en doe ze groeten daar!
Groetens van Arend & Aline -
08 Augustus 2007 - 20:55
Geertine:
Hé Anthonie,
via m'n beste broeder was ik op de hoogte wanneer je daarginder zou landen.. gaaf joh deze website, ik zal je reis zeker volgen. Wat een onderneming.. hé ik krijg zo Zuid-Afrika kriebels als ik dat allemaal lees, maar jij gaat wel wat verder weg, en je reis was wat ingewikkelder.. Wel dapper hoor in je eentje!
Gods zegen in alles.. enne, let er goed op dat je goed acclimatiseert.. heel belangrijk om vol te houden.
Hartelijke groet uit Amersfoort -
08 Augustus 2007 - 22:10
Wim:
He Antonie,
Fijn dat je daar goed bent aangekomen joh! Heb je nog last van een jetlag??? zeker een hele ervaring zo'n wereldreis van A'dam naar die plaats met die moeilijke naam daar in Papua! Ik ben erg benieuwd naar foto's! Hopen dat je een beetje aan het eten daar kan wennen! Maar dat komt vast wel goed! Doe de taalleraar de groeten! (ik was op PZ nooit zo heel erg weg van taalleraren)!
Heey, succes, en ik merk het wel als er een nieuw bericht is geplaatst!!
groeten vanuit Genemuiden (als je strax niet meer weet hoe het er daar uitziet, sturen we wel een paar foto's) -
09 Augustus 2007 - 08:04
Tante Margje,Gerda:
Hoi Antonie
Fijn dat je goed bent aangekomen.Je weet nu wat vliegen is.We wensen je veel succes.Geniet ervan.
Hart.Groet van tante margje en gerda. -
09 Augustus 2007 - 08:23
Taniek:
Ha Antonie!
Fijn dat je goed bent aangekomen. Succes met alles! Ben benieuwd naar je aankomende ervaringen.
Met de uitnodigingen gaat het goedkomen. Ik mail je daar nog wel over.
Groetjes, Taniek -
09 Augustus 2007 - 08:24
Erna:
heey antonie!!!
leuk zeg, zo'n reis :D geweldig! veel succes daar, vooral met de taal :P haha veel last gehad van een jetlag??
iig wel leuk, zo'n weblog, maken we het hier owk nog een beetje in het klein mee ;)
hé, heeeeel veel succes daar!!!
groetjes,
erna -
09 Augustus 2007 - 15:24
Fam. B.Pleijsier:
hallo,
wij hebben uw bericht gelezen en zo te lezen was het een langdurige reis. veel succes daar.
m.v.g.
fam pleijsier
kareldoormanstraat.25 -
09 Augustus 2007 - 22:03
Dirk En Wilma :
Hoi Antonie
We zijn blij dat je goed aangekomen bent in dat verre land, we hopen dat je de mensen daar nog wat bij kunt brengen en dat je er zelf ook nog wat van opsteekt.
We zullen je blijven volgen het komende halfjaar.
Hartelijke groeten van
Dirk, Wilma en de 7 Wendeltjes uit Grafhorst je weet wel die groooote stad kort bij genemuiden
Reageer op dit reisverslag
Je kunt nu ook Smileys gebruiken. Via de toolbar, toetsenbord of door eerst : te typen en dan een woord bijvoorbeeld :smiley
