Van de wal in de sloot...

Een wat ongebruikelijke tekst om boven een ontzettend spannend verhaal te zetten, maar het gaf wel de natte toestand weer waarin ik mijn huisje binnenkwam vanmiddag. Een dag vol hoogtepunten, maar ook een dieptepunt. Maar met dat ene dieptepunt had ik deze dag echt niet willen missen.

De maand oktober is aangebroken. Een ontzettend drukke maand, met komen en gaan van directeurs van het hoofdkantoor in Putten. Deze week en volgende week is Netty Baan hier. Zij kwam donderdag met het lumineuze idee om op zaterdag middag wat leuks te gaan doen. En hier is veel leuks te doen, zei ze. Uiteindelijk werd het een wandeling van een kilometer of 7 door het oerwoud achter Wamena. Een ontzettend mooie rit. We waren met een groep van 9, waarvan 3 kinderen.

De tocht: een smal paadje, waar je amper je voeten gewoon naast elkaar kon zetten, veel slootjes, waarover dan boomstammetjes lagen, hekken waar we overheen moesten klimmen, en nog veel meer moois. Maar het uitzicht onderweg was geweldig. Op een gegeven moment kwamen we bij een iets bredere sloot, met een dikke boomstam erover. Een klein eindje verderop kon je iets makkelijker over het water, maar de kortste afstand van A naar B is de rechte lijn, dus ik koos op aandringen van Jan-Kees en Henk (Henk Boekhout, bouwkundige voor Oikonomos) de boomstam. Dat schepte nogal wat hilariteit, onder de mensen die ook nog niet over de sloot waren. Ik koos ervoor om over de boomstam te tijgeren, waar ze in het leger zo van houden. Echter, halverwege werd het iets moeilijker omdat de stam een beetje krom liep, en liet ik me opeens hangen, in kattehang, om zo naar de overkant te komen. Dit uiteraard tot grote schrik en verbazing van iedereen.

Bij een tussenstop ergens bij eenzelfde sloot, met eenzelfde dikke boomstam, met dezelfde groep, liet ik me een beetje gek maken door Netty, om nogmaals hetzelfde grapje te doen. Het zou volgens Henk, best wel eens mooie plaatjes op kunnen leveren voor mijn weblog. Tja, en daar ben ik best gevoelig voor, voor dat soort peptalk. Dus na enig gedoe hing ik weer op dezelfde manier onder de boomstam. Helaas bleef ik haken met een broekspijp, en moest ik de sloot via het water weer verlaten.

Nou, dat was spannend! Haha, iemand die in een sloot valt.. Tsjonge jonge, daar doe je dan een half verhaal over! Had ik niet beter kunnen vertellen hoe het met me ging, enzo? Ik vraag het me af. Want deze week was zo druk met beslommeringen, over van alles en nog wat, dat ik liever wilde vertellen over een middagje lachen, gieren, brullen. En natuurlijk zal hieronder de foto verschijnen van het moment suprème, een reactie zoals: “Jij was lekker nat”, en natuurlijk zal ik nu voor eens en altijd herinnerd worden aan die ene onfortuinlijke valpartij.

Hoe gaat het verder? Goed. Heel goed zelfs. Mochten mensen van Windesheim PTH deze verhalen lezen: Ik ben in mijn schaarse vrije tijd zelfs bezig met het ontwikkelen van enige culinaire competenties. Voor de leek: Ik kan inmiddels zelf yoghurt maken, pudding koken en nog veel meer. Pas nu zie je de waarde in van het maken van dingen, als alleen de grondstoffen aanwezig zijn: melkpoeder en water.

Hoe gaat het met mijn werk? Geweldig. De bengkel draait op volle toeren. We hebben een nieuwe jongen in de bengkel, Pinilek. Ach ja, ’t is weer es iets anders als Yonas, of Yanes, of Yesaya, of Yorim. Met hem ben ik begonnen om hem te leren lassen. Wat lassen we dan zoal? Tralies tegen inbrekers voor de ramen van een nieuw kantoor, een echte stalen lastafel, misschien een nieuw ontwerp becak, om de vele becakrijders een beter bestaan te geven, en nog veel meer. Het is namelijk de bedoeling om aansprekende en nuttige projecten te gebruiken om de jongens te leren lassen. Aan de andere kant wordt er op deze manier geen materiaal verspild, omdat het staal hier ontzettend duur is.

Ik kijk op de klok en zie tot mijn grote schrik dat het kwart voor twaalf is, en ik moet nog pudding koken voor de zondag. Verrassingspudding, zo we dat altijd thuis noemden, maar dan met chocolade en aardbeien.

Voor nu: selamat hari minggu (goede zondag) en sampai nanti!