Geen stroom, geen nood...
Door: Antonie
Blijf op de hoogte en volg Antonie
03 September 2007 | Indonesië, Sentani
Tja, de tijd kort hier een klein beetje op. Alles moet afgerond worden hier, afscheid genomen, bagage ingepakt, ingewogen, enzovoort. Als alles goed gaat hoop ik donderdagmorgen om een uur of half acht ’s morgens op het vliegveld van Wamena te staan. Half zes op het vliegveld in Sentani staan, dus ontzettend vroeg eruit.
Omdat het afronden een beetje tijd kost, kan ik weinig nieuwe dingen schrijven. Waarschijnlijk zal het volgende bericht een bericht zijn uit Wamena, omdat er op dit moment niet echt spannende dingen gebeuren.
Er is een ander ding waar ik even over wil schrijven. Dat is over het fenomeen stroomstoringen. Hoe men het verzint weet ik niet, maar hier worden stroomstoringen gewoon gepland. Soms duurt een storing vijf minuten, maar af en toe de hele dag. Terwijl ik dit zit te schrijven is er een stroomstoring, en is het inderdaad ook aardedonker in Sentani. Iedereen die niet in het gelukkige bezit is van een generator sluit zijn of haar toko, omdat je zonder stroom toch niets kunt doen. Als je goed luistert, hoor je overal generatoren starten, en lijkt het alsof het hele Sentani tegelijk aan het grasmaaien is. Dat kan de hele nacht duren. We zullen wel weer zien.
Iemand vroeg hoe het weer hier is. Tja, dat is een hele opgave, om daar een goed antwoord op te geven. Laat ik beginnen met te zeggen dat het hier mooi weer is. En met mooi weer bedoel ik een strakblauwe lucht, met veel grote stapelwolken.
Toch is het hier klam. Vochtig warm. Alsof er elk moment een hevig onweer uit kan barsten. Regen kennen we hier ook, maar het valt me mee dat het in de tijd dat ik hier ben nog maar een dag echt continue regende. Voor de rest wel eens een buitje, maar niet meer dan een vingerhoed vol.
Omdat het hier klam is, is het altijd een beetje heiig. Een beetje mistig. ’s Avonds, om 6 uur is het ongeveer donker, en dan wordt het echt lekker koel. Inderdaad, volgens mij kun je hier elke avond best tot een uur of drie ’s nachts buiten zitten. Maar tegen zonsopgang is het voor Indonesische begrippen best fris.
Let goed op: dit is het weer in Sentani, een plaats waar het altijd erg warm schijnt te zijn. Zometeen in Wamena piep ik wel anders, zegt men. Qua weer moet dat echt ‘the place to be’ zijn. Ik weet het niet. Tegen die tijd doe ik nog wel eens een berichtje, als ik niets te doen heb.
Tja, er zit dit keer niet veel in. Heb je al gehoord van die omgevallen boom in de buurt? Midden over de omleidingsweg om de kapotte bruggen, en morgen zullen ze, geloof ik, wel eens kijken hoe ze dat op gaan lossen. Mungkin, misschien. Nu wordt het verkeer omgeleid langs een paadje (een weg mag je het echt niet noemen) van anderhalve meter breed. En er moet verkeer in beide richtingen langs kunnen. De weg loopt langs ons zwembad, dus misschien heb ik morgenvroeg heel veel te kijken, als ik voor de eerste keer in een maand tijd ’s morgens rond zonsopgang in het zwembad spring. Lijkt me lachen.
Goed, omdat ik gewoon niet zoveel te vertellen heb, wil ik het ook gewoon kort houden. Dat u niet zit te lezen en denkt: “Nou, komt er nog wat?” Nee, er komt niets meer, maar ik wilde het wel even netjes afsluiten. Ik wil u gelegenheid geven om netjes afscheid te nemen van Sentani, en u hoort meer na de grote tocht naar Wamena.
Namens alle vriendjes uit Sentani wens ik u: “Selamat Jalan”!
Omdat het afronden een beetje tijd kost, kan ik weinig nieuwe dingen schrijven. Waarschijnlijk zal het volgende bericht een bericht zijn uit Wamena, omdat er op dit moment niet echt spannende dingen gebeuren.
Er is een ander ding waar ik even over wil schrijven. Dat is over het fenomeen stroomstoringen. Hoe men het verzint weet ik niet, maar hier worden stroomstoringen gewoon gepland. Soms duurt een storing vijf minuten, maar af en toe de hele dag. Terwijl ik dit zit te schrijven is er een stroomstoring, en is het inderdaad ook aardedonker in Sentani. Iedereen die niet in het gelukkige bezit is van een generator sluit zijn of haar toko, omdat je zonder stroom toch niets kunt doen. Als je goed luistert, hoor je overal generatoren starten, en lijkt het alsof het hele Sentani tegelijk aan het grasmaaien is. Dat kan de hele nacht duren. We zullen wel weer zien.
Iemand vroeg hoe het weer hier is. Tja, dat is een hele opgave, om daar een goed antwoord op te geven. Laat ik beginnen met te zeggen dat het hier mooi weer is. En met mooi weer bedoel ik een strakblauwe lucht, met veel grote stapelwolken.
Toch is het hier klam. Vochtig warm. Alsof er elk moment een hevig onweer uit kan barsten. Regen kennen we hier ook, maar het valt me mee dat het in de tijd dat ik hier ben nog maar een dag echt continue regende. Voor de rest wel eens een buitje, maar niet meer dan een vingerhoed vol.
Omdat het hier klam is, is het altijd een beetje heiig. Een beetje mistig. ’s Avonds, om 6 uur is het ongeveer donker, en dan wordt het echt lekker koel. Inderdaad, volgens mij kun je hier elke avond best tot een uur of drie ’s nachts buiten zitten. Maar tegen zonsopgang is het voor Indonesische begrippen best fris.
Let goed op: dit is het weer in Sentani, een plaats waar het altijd erg warm schijnt te zijn. Zometeen in Wamena piep ik wel anders, zegt men. Qua weer moet dat echt ‘the place to be’ zijn. Ik weet het niet. Tegen die tijd doe ik nog wel eens een berichtje, als ik niets te doen heb.
Tja, er zit dit keer niet veel in. Heb je al gehoord van die omgevallen boom in de buurt? Midden over de omleidingsweg om de kapotte bruggen, en morgen zullen ze, geloof ik, wel eens kijken hoe ze dat op gaan lossen. Mungkin, misschien. Nu wordt het verkeer omgeleid langs een paadje (een weg mag je het echt niet noemen) van anderhalve meter breed. En er moet verkeer in beide richtingen langs kunnen. De weg loopt langs ons zwembad, dus misschien heb ik morgenvroeg heel veel te kijken, als ik voor de eerste keer in een maand tijd ’s morgens rond zonsopgang in het zwembad spring. Lijkt me lachen.
Goed, omdat ik gewoon niet zoveel te vertellen heb, wil ik het ook gewoon kort houden. Dat u niet zit te lezen en denkt: “Nou, komt er nog wat?” Nee, er komt niets meer, maar ik wilde het wel even netjes afsluiten. Ik wil u gelegenheid geven om netjes afscheid te nemen van Sentani, en u hoort meer na de grote tocht naar Wamena.
Namens alle vriendjes uit Sentani wens ik u: “Selamat Jalan”!
-
03 September 2007 - 13:57
Fam Mudde:
Ha Antonie.
Al snuffelend op het web ondekten we jou log.
Leuk hoor die verhalen,zo houden we in de gaten waar onze dochter uithangt!!!
Doe ze de groeten en een goede reis naar Wamena.
Pa en ma van Janita -
03 September 2007 - 16:13
Siemen En Aria:
Ha Antonie,
Wat een prachtig huis had je er zeg... geweldig.. Zijn benieuwd wat je huis wordt in Wamena? Weet je wat ik trouwens vergeten ben... je verjaardag te noteren...! Hoor het graag :p
Nou die stroomstoringen hopen we hier toch niet mee te maken... is iedereen van slag :p
Zal je eens foto's sturen van je klushuis :p het wordt mooi hoor. Zeg een goede reis naar Wamena.. wel volgen je op de voet :-)
Groet Siemen en Aria -
03 September 2007 - 17:30
Albert En Gera:
Hee antonie!!
we houden het nog steeds bij! leuke foto's heb je er ook bij joh! heel veel succes en een goeie reis!
gr Albert en Gera -
03 September 2007 - 18:45
Gerdien:
Heej Antonie,
Allereerst hartelijk gefeliciteerd!!! (Ik wilde dit zaterdag al op ma haar laptop zeggen, maar dat ging even niet.) Het cadeautje komt er aan...
Zeg, nu moet je natuurlijk wel van alle mensen in Sentani afscheid nemen... En nog een afscheidsduik in je 'privé'zwembad...;)
Wat een leuke foto's!!
Nou, een goeie reis naar Wamena en het is te hopen dat je dan niet zo moe bent... Succes!!
Groetjes, Gerdien -
06 September 2007 - 07:49
Maarten En Esther:
Hey Antonie,
Inmiddels al op je nieuwe stekje? Zo te lezen aan de reactie van Gerdien ben je al jarig geweest. Van harte. Arjan en ik wilden nog een keer bij je langs komen voor dat mijn ov-kaart ongeldig werd, maar daar is niets van gekomen. Succes met je arbeid en doe heinig an.
Groet,
Maarten en Esther -
07 September 2007 - 07:18
Pa En Ma:
Even een reactie op het bericht van Maarten en Esther. Antonie hoopt jarig te zijn op 10 december a.s. De felicitatie van Gerdien had betrekking op zijn taalstudie die hij met succes heeft afgesloten. Zie het bericht Selasai belajar.
Antonie, we waren blij met het bericht dat je gisteren behouden in Wamena bent aangekomen en we wachten op verdere berichten.
Hartelijke groet,
Pa en Ma -
07 September 2007 - 07:55
Wim & Annemieke:
Ha Antonie,
Hoe gaat het met je? Nog van harte gefeliciteerd met het behalen van je taalstudie. Fijn joh!
Terwijl ik dit typ zit Wim op school en heb ik lekker een dagje vrij om te werken aan mn afstudeeropdrachten.
Gisteren hoorden wij van je ouders (die we bij de kerk zagen) dat je veilig in Wamena bent aangekomen.
We wensen je ook daar het beste toe!
Hartelijke groet,
Wim & Annemieke -
07 September 2007 - 18:04
Ome Dirk:
Hartelijke groeten vanuut Gellemuun
en veel sterkte met je arbeid
van Ome Dirk -
07 September 2007 - 18:07
Gijs En Irma:
Vanaf de Veluwe wensen wij je heel veel succes en een goede reis naar Wamena
hartelijke groeten Gijs en Irma van den Hoorn Putten
Reageer op dit reisverslag
Je kunt nu ook Smileys gebruiken. Via de toolbar, toetsenbord of door eerst : te typen en dan een woord bijvoorbeeld :smiley
